سلام هم وطن - به بهانه عيد غدير خم

اين عيد بزرگ بر عاشقان و تشنگان عدل و حقيقت درسراسرجهان مبارك باد!

چند سال پيش زماني كه در كانادا اقامت داشتم، به مناسبت تولد امام علي (ع) به يكي از مساجد تورنتو به نام مركز امام علي(ع)- پاتوق هميشگي ام- رفته بودم. برنامه هاي خوبي در حال اجرا بود و جمعيت چشمگيري از ايرانيان مقيم آمده بودند. تعدادي از نمايندگان مجلس كانادا و نمايندگان كليسا و بعضي مسئولين لشگري و كشوري ازجمله پليس RCMP (پليس اسب سوارسلطنتي) هم دعوت شده بودند. مراسم با شكوهي بود. دراين مراسم يكي ازنمايندگان مجلس كانادا هم سخنراني كرد؛ خوب البته به زبان انگليسي. اين آقا آنقدر زيبا و مسلط وعالمانه در مورد مقام امامت و ولايت علي سخن مي گفت كه در ابتدا هركسي فكر مي كرد يك عالم روحاني مسلمان در حال سخنراني است. باور نمي كنيد؛ انگار كسي نفس نمي كشيد، همه مات و مبهوت سخنان اين نمايندة كانادايي شده بودند. اشك در چشمان خيلي ها حلقه زده بود. و اين مرد همچنان از علي مي گفت؛ انگار كه سالهاست در مورد امام اول شيعيان مطالعه و تحقيق كرده است.

......اما در ميان سخنانش يك جمله عجيب بود و نظر همه را به خود جلب كرد. آن جمله اين بود:

علي فقط به مسلمانان تعلق ندارد بلكه او به همه جهانيان و به همه اديان الهي تعلق دارد؛ علي فقط رهبر شيعيان نيست بلكه او رهبرهمه بشريت است؛ و اينكه علي يگانه اسوه ونماد عشق الهي و عدالت واقعي در روي زمين است.

آري ؛ نام و راه و مسلك علي آنچنان جهان شمول است كه هيچكس را ياراي انكار آن نيست. شايد بزرگترين و زيباترين مشخصه او همان اجراي عدالت واقعي در تمام عرصه هاي زندگي و حكومتي است. او در زمان اجراي عدالت و اعمال قانون هيچكس را نمي بيند و نمي شناسد مگر خداي خود را. وقتي برادرش يعني پاره تنش تقاضاي چند سكه بيشتر ازسهم خود از بيت المال مي كند، علي برافروخته مي شود و طعم آتش جهنم را در تنور ناني به برادر مي چشاند و مي گويد چگونه آتش دوزخ را مي توانم تحمل كنم.

علي شير ميدان جنگ با منافقين و كفار و دشمنان اسلام است و فرياد بر مي آورد و شمشير مي كشد؛ و در جاي ديگر براي حفظ دين خدا در خانه مي نشيند و سكوت اختيار مي كند و حتي در اين راه همسرش فاطمه، بهترين بانوي دو عالم، فداكارترين و صبورترين همسران روي زمين و مادر امامان شيعه را از دست مي دهد و در فراقش خون گريه مي كند و از دست ظلم و بيعدالتي زمانه ناله ها مي زند.

در واقعه غديرخم پيامبر گرامي اسلام در ايام حجه الوداع ودر ميان انبوهي از مسلمانان علي را به جانشيني خود بر مي گزيند و مشعل هدايت مسلمين جهان را به دست وي مي سپارد و فرياد مي زند:

من كنت مولاه فهذا علي مولاه هركه من مولاي اويم پس علي هم مولاي اوست.

در رفتارمان در گفتارمان در برخوردمان با ديگران و در حفظ شعائر و نشانه هاي دينمان چقدر از علي پيروي مي كنيم؟ علي با اينكه مي داند كشته خواهد شد و مرغان هم مانع رفتن او مي شوند، ولي او براي حفظ شعائردين وبرافراشته ماندن پرچم دين به مسجد مي رود و نماز صبح مي گزارد و در اين راه شهيد مي شود.

علي مرد منطق و استدلال و قضاوت است و هيچگاه ازمباحثه با ديگران خسته و عصباني نمي شود و بهترين و زيباترين و رساترين استدلالها و قضاوتها را به نمايش مي گذارد.

علي مرد علم و صاحب علم و باب علم است؛ آنچنانكه پيامبراسلام(ص) در باره اش مي فرمايند:

انا مدینه العلم و علی بابها من شهرعلم هستم وعلي دروازه آن.

و مولانا جلال الدین این حدیث شریف را چنین تعبير كرده است:

چون تو بابی آن مدینه علم را         چون شعاعی آفتاب حلم را
باز باش ای باب بر جویای باب         تا رسند از تو قشور اندر لباب
باز باش ای باب رحمت تا ابد           بارگاه له كفوا احد

و شهريار شاعرشهير و بلندآوازه وقتي در مورد علي(ع) مي سرايد، انصافا كه حق مطلب را به جا مي آورد:

علي اي هماي رحمت توچه آيتي خدارا که به ما سوا فکندي همه سايه هما را

دل اگرخداشناسي همه در رخ علي بين به علي شناختم من به خدا قسم خدا را

برو اي گداي مسکين در خانه علي زن که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را ...

وشاعر و نويسنده گرانقدر معاصرسيد محمد رضا هاشم زاده هم از علي(ع) چنين مي گويد:

در فصل خطر امـــیر را گم نکنید آن وسعت بی نظــــیر را گم نکنید

تنها رهِ جنت از علــــــــی میگذرد ای همسفران غـــــد یر را گم نکنید

علي يارتان. والسلام.

این پست را در سایت جهان نیوز ببینید.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم آذر 1387ساعت 12:0 توسط محمد يزدي زاده |